Hoofdmenu

Belast jij je kind met jouw probleem?

ruzie vader kind2016. Een jaar met nieuwe kansen op open, opgeruimd en ontspannen contact met de mensen om je heen: jezelf, je kinderen, je familie, je ex-partner. In plaats van voornemens, praat ik liever over intenties en beloften aan mezelf. Maar voordat een intentie echt gaat leven, moet er iets ‘schuren’ in jou. Dat het zo pijn doet, dat je iets anders wilt.

In deze blog maak ik je bewust in hoeverre jij je kind belast met jouw issues. Jouw gedrag naar je kind toe, of in het bijzijn van je kind. Daar waar het schuurt en jou raakt in je hart. Als je merkt “chips, dat doe ik ook, maar dat wil ik anders!”, motiveert dit je om een belofte aan jezelf te maken. Zo’n intentie raakt je dieper dan een voornemen, dat je met je hoofd hebt bedacht. Volgende keer vertel ik meer over intenties.

Vragen
Hoe dit voor mij werkt, is dat ik mezelf regelmatig een aantal vragen stel. Als het ware mijn eigen gedrag richting mijn kind evalueer, en mijn hart erbij voel:
– Wat zou ik anders willen doen naar mijn kind toe?
– Op welk gedrag betrap ik mezelf, waar ik van baal?
– Wat heb ik gedaan waarvan ik diep van binnen voel, het is me niet is gelukt…
– Welke dingen vind ik dat ik best oké doe – waar ik niet zo’n probleem in zie?

Helderheid en compassie
Deze vragen geven me een helderheid en compassie naar mezelf toe. Ik kan toegeven dat ik sommige dingen niet goed heb gedaan en daarvoor sorry zeggen naar mezelf en naar mijn zoon. En ik kan zien dat sommige dingen geen drama zijn en horen bij het opvoeden. Ik ben ook maar een mens, en zeker in tijden van stress of onrust, kan ik flink uit mijn slof schieten. Au, balen… En het enige wat ik kan en wil doen, is mezelf beloven het een volgende keer anders te doen. Want het schuurt.

Herinnering
Een voorbeeld van hoe mijn eigen kind me spiegelt in mijn gedrag. Waardoor ik bovenstaande vragen als vanzelf in mijn schoot geworpen krijg. Hij herinnert me feilloos aan acties die ik liever zou vergeten. Hij vroeg me pas: “Jij had ruzie met papa in de keuken he, toen ik een baby was?” Hij beschreef de situatie dat hij met 3 maanden oud in de maxicosi op de keukentafel getuige was van hoe ik tegen zijn vader stond te schreeuwen. Zoveel jaar later staat het nog op zijn netvlies.

Au
Mijn reactie: ik schrok, mijn hart kromp en schaamde me. Vond mezelf een zwakkeling dat ik me zo had laten gaan voor zijn ogen. En ook naar zijn vader toe. Het was mijn onmacht die ik uitte door te gaan schreeuwen. Ik beaamde dat hij gelijk had. Dat ik dit niet goed had gedaan en zei sorry. En ik beloofde mezelf voortaan mijn eigen pijn bij me te houden en niet te ventileren waar mijn zoon bij was. Deze is flink binnen gekomen en ik voel, elke keer als ik de neiging heb om mijn stem te verheffen, mijn eigen belofte. Dan maak ik de keuze: wil ik mijn kind hiermee belasten, of mijn eigen gedoe zelf oplossen? Al doende leer ik.

Truth or dare?
Ik heb een lijst met gedragingen van (gescheiden en ruziënde) ouders gemaakt (Je kunt de Checklist ‘In hoeverre belast jij je kind bij echtscheiding’ hier ook downloaden). Deze lijst maakt je bewust van hoe je vaak ongemerkt je kind kan belasten met jouw emoties. Wat je soms doet naar je kind toe, of in het bijzijn van je kind. Ik daag je uit. Vul de lijst in en ga eens na bij jezelf, welke van de volgende dingen zie jij jezelf wel eens doen? 

  1. Emoties tonen – in het bijzijn van je kind of naar je kind:verdrietig op zichzelf
    • Schreeuwen over de andere ouder (die afwezig is)
    • Schreeuwen naar de andere ouder (die aanwezig is)
    • Schreeuwen tegen je kind
    • Huilen of een andere vorm van verdriet tonen waar je kind bij is
      (zuchten, zwijgen, je in jezelf ‘opsluiten’)
    • Je kind jou laten troosten / verzorgen
    • Bij de wissel, de andere ouder niet aankijken, zwijgen, en zo snel mogelijk weer weg gaan
  2. Je kind betrekken in het ‘goed versus fout’ vinden van jezelf en de andere ouder:
    • Je kind vragen of je iets fout hebt gedaan
    • Je kind laten bevestigen dat de andere ouder iets niet goed heeft gedaan
    • Bij je kind checken of de andere ouder zich aan een afspraak heeft gehouden, die jullie als ouders met elkaar gemaakt hebben
  3. Je kind betrekken in jouw boosheid / verdriet naar de andere ouder toe:
    • Klagen over de andere ouder (“je moeder vergeet ook altijd..”)
    • Suggestieve vragen stellen over wat de andere ouder doet of zegt
      (“jullie zijn bij papa vast weer laat naar bed gegaan?”)
    • Zeggen tegen je kind dat jouw manier van opvoeden goed is. Of zelfs beter dan van de ander
    • Je kind hardop vergelijken met de andere ouder (“Je bent ook net je vader”)
    • Als je kind een vraag stelt of praat over de andere ouder, je ongenoegen uitdrukken (zwijgen, zuchten, met je ogen rollen)
  4. Je kind gebruiken in de communicatie naar de andere ouder toe:
    • Je kind vragen hoe het was bij de andere ouder (waarvan je van binnen weet dat het niet zozeer interesse is, maar ‘checken’)
    • Je kind vragen hoe de andere ouder iets heeft gedaan, aangepakt of gezegd
    • Je kind boodschappen voor de andere ouder meegeven.

Hoe is jouw score?
Als je op 1 of meer van de onderwerpen ‘ja’ hebt geantwoord, stel ik je de volgende twee vragen:

  1. Vind je het oke dat je dit doet, of zou je het eigenlijk anders willen?
  2. En als je het anders wilt: hoe zou je het anders doen?

Vertel me hieronder in de reacties. Als dank nodig ik je uit voor mijn eerstvolgende HELDENtrip voor ouder & kind op zondagmiddag 17 januari 2016. Een leuke laagdrempelige middag met elkaar, waar je samen teamspirit opbouwt. Zodat jullie een buffer hebben voor dingen die jullie achteraf soms liever anders hadden willen doen.

Doe je mee? Jullie zijn van harte welkom!
Klik HIER voor meer info en opgeven.

Groet van Kim

PS Vind jij het belangrijk dat meer mensen deze informatie ontvangen? Deel gerust dit bericht.

2 Responses to Belast jij je kind met jouw probleem?

  1. Amy 13 januari 2016 at 11:34 #

    Hoi Kim,

    Ik herken mezelf wel in het 1e punt. Vooral als ik moe ben, gestrest, dingen in mijn eentje voor elkaar moet krijgen en mijn kind loopt te dreinen, tijd te rekken en luistert niet… pfff, dan wil ik mijn stem nog wel eens verheffen (schreeuwen is een groot woord, dat doe ik zelden). Dat wil ik niet, maar doe ik wel. Onmacht om mezelf op dat moment rustig te houden. En als ik verdrietig ben, wil ik op dat moment het liefst een knuffel van mijn kind. Maar is het zo slecht om te laten zien dat je verdrietig bent? Een kind merkt toch wel aan je dat je verdrietig bent.

    Ik zou het leuk vinden om een keer op de heldentrip te komen, maar helaas heb ik mijn kind zondag de 17e niet. Een volgende keer zou wellicht wel kunnen.

    Amy (not my real name)

    • Kim Oostveen 13 januari 2016 at 18:35 #

      Hallo Amy, dank je wel voor je open en eerlijke reactie! Zo herkenbaar… en ja we zijn net mensen he. Onmacht om onszelf in toom te houden. Nee, het is niet erg om je stem soms te verheffen. Nee, het is niet erg om te laten zien dat je verdrietig bent. Zo laat je zien dat dingen je raken en hoe je omgaat met emoties. En ja, dan mag je sorry zeggen als je vindt dat je de fout bent ingegaan daar. En zeggen tegen je kind dat het jouw verdriet is, en dat die knuffel heerlijk is. Maar dat hij het niet hoeft op te lossen voor jou. Deze laatste is zo belangrijk. Want inderdaad, je merken toch wel aan je dat je verdriet hebt.
      En mijn tip aan jou is dat je blijft beseffen dat je moeheid, stress, onrust en verdriet van jou zijn. Dat je deze uit aan je vrienden, aan een vertrouwenspersoon of coach. Zodat jij jezelf hierin serieus blijft nemen, dat je aandacht, rust, stoom afblazen en een knuffel nodig mag hebben. En dan nog een stapje verder: dat je dit niet alleen van een ander mag vragen, maar vooral van jezelf. Gun jezelf deze momenten. En zorg goed voor jezelf hierin. Dan kun je er nog beter zijn voor je kind. Succes!
      Van harte welkom op 1 van de HELDENtrips! Zie agenda voor de data, en mail me even.
      Groet Kim

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.