Hoe simpel kan het zijn?

Als we ergens mee zitten, kunnen we daar soms lang mee zitten. Piekeren. Fronsen. Mopperen. Afgeleid. Balen. Zoeken. Alsof we een hele diepe kuil moeten graven naar een schat die bijna niet te vinden is. Een verhaal maken rondom een feit waardoor het groot wordt. Kinderen laten ons zien hoe simpel een oplossing soms te vinden is. En hoe je een probleem in kleine stukjes hakt. Zodat het niet meer zo groot is. Grip krijgt op je eigen aandeel. En je makkelijker terug kan naar de blijheid, die er ook in het leven is.

Positief en negatief
Mijn vorige 3 blogs schreef ik over rouwen van kinderen bij echtscheiding. Een ander woord: ‘het verwerken van veranderingen in je leven’. Klinkt heel anders. Ik kreeg verschillende reacties op de blogs. Positief: helder, geeft inzicht, concreet, eerlijk. En reacties van irritatie: ‘nu is het wel genoeg’. Toen ik doorvroeg, bleek dat het woord ‘rouwen’ nogal wat met deze lezers deed. Eronder lag een zorg. De zorg om weg te blijven van rouw, of eigenlijk de gebeurtenis waarover gerouwd wordt. Die werd groot! Want rouwen staat symbool voor iets negatiefs, iets zwaars. Verdriet. En daardoor triggert het angst. Bang om het mee te maken, pijn te voelen, of om wat het brengt.

Wat maak ik ervan
Dit bemerkte ik ook bij mezelf. Zo. Drie keer over rouwen; nu weer wat vrolijks. Ik vroeg mezelf af: in hoeverre mag iets wat zo wezenlijk is – het verwerken van veranderingen in ons leven – ook echt aanwezig zijn? Of moet het dan weer weg? “Bah, lastig!” Veranderingen zijn deel van ons leven; groot of klein, leuk en niet leuk. Het ligt er maar net aan wat ik in mijn hoofd doe met deze veranderingen. Hoe groot maak ik het? Wat zijn de feiten, en welk verhaal maak ik er van?

IMG_1132Mag ik pijn hebben
En mag ik van mezelf pijn hebben. Mag mijn kind pijn hebben. Nee, zeggen we in eerste instantie. Ja, zeg ik. Zo nodig! Om de scherpe randjes in mijn hart om te zetten naar ‘zoete pijn’, die me vertelt wat belangrijk voor me is. Ik geef je 2 voorbeelden uit mijn eigen leven waarij rouwen voor mij essentieel is voor het verwerken van veranderingen, hoop en verwachtingen in mijn leven: de dood van mijn vader en de wens voor een tweede kind. Twee grote thema’s in mijn leven. En in de 4 jaar dat ze spelen, zie ik mezelf soms nog steeds de rouwtaken (deel 1 van de blogs over rouw bij kinderen) doorlopen als er iets gebeurt wat dit gemis triggert. En het is oke.

Van gebeuren naar beinvloeden
Wat kun je doen als je deze pijn voelt? Erin blijven, of er iets mee doen… Het voelen, en het uitspreken… Spit it out! Als het je lukt. Kinderen geven me vaak het ultieme voorbeeld van hoe het ook kan. Zo simpel! Het probleem is niet meteen opgelost, maar kan wel gereduceerd worden tot hapklare brokken. Zodat naast verdriet, je kunt kijken wat je ermee wilt doen. Zodat je regie neemt voor het deeltje waar je WEL invloed op kan uitoefenen. En in ieder geval hebt laten weten wat jij ervan vindt. Dat geeft kracht.

Ultiem voorbeeld
In een HELDENsessie vertelde een meisje over hoe zij was omgegaan met een gebeurtenis waar zij verdrietig door was.

  • Haar ouders vertelden haar broertje en haar dat ze gingen scheiden. Ze gingen uit elkaar wonen: haar broertje met vader mee, zij met haar moeder mee.
  • Ze schrok enorm en werd heel verdrietig. Ze heeft hard gehuild met haar oma, die erbij was.
  • Samen met haar oma organiseerde ze een ‘restaurant’, waar ze haar vader en moeder zelf gebakken cakejes voorschotelde.
  • Haar boodschap erbij: “Ga gezellig samen uit eten en zorg dat je bij elkaar blijft. Want wij willen niet dat jullie uit elkaar gaan, en ik wil niet gescheiden worden van mijn broertje”.
  • Haar ouders aten de lekkernijen, hebben gepraat met elkaar en zijn bij elkaar gebleven.

Jezelf en elkaar serieus nemen
Ongelooflijk hoeveel thema’s het meisje en haar ouders laten zien. En hoe hapklaar het meisje het probleem maakt. Zo kan je per onderdeeltje bekijken wat je kunt doen. Het een kan wel, het ander misschien niet (meteen) opgelost.

Wat deed het meisje:

  • De pijn toelaten
  • Het verdriet uiten
  • Schuilen bij iemand die veilig voor haar is
  • Een activiteit organiseren om haar ouders weer te verbinden
  • Hulp zoeken en accepteren bij deze activiteit
  • Verwoorden wat ze niet wil en wat ze wel wil: niet scheiden van haar ouders en niet van haar broertje

Wat deden haar ouders:

  • Meegaan in hetgeen het meisje heeft georganiseerd, ongeacht hun issue samen
  • Hun dochter serieus nemen in haar wens
  • Luisteren naar wat zij vraagt. En ‘ja’ zeggen tegen haar wens.

Resultaat: het meisje voelde zich totaal gehoord. De stevigheid en de trots waarmee ze dit vertelde, gaf aan hoe tevreden ze was met wat ze had gedaan. En natuurlijk met het resultaat. 🙂  Zo simpel. Geweldig toch?

Waar het echt om gaat
Niemand weet wat de toekomst brengt. Of deze ouders bij elkaar blijven of gaan scheiden. Waar het hier om gaat: dit meisje voelde, uitte, en ondernam actie daar waar ze kon. En ze werd gehoord. Dit geeft haar stevigheid, los van haar verdriet dat haar ouders vaak ruzie hebben. Ze had grip op haar deel. Mijn boodschap: dit kunnen wij allemaal. Als we het probleem in stukjes hakken: wat is mijn zorg? En welk deel kan ik beïnvloeden? Zodat de pijn blijft waar het over gaat. Niet meer en niet minder.

Vertel eens: welk probleem ken jij in je leven, dat je in stukjes wilt hakken? En op welk deel heb jij invloed?
Ik ben benieuwd! Laat je reactie achter onder dit bericht.

Wil je ervaren wat het jou kan brengen om jouw hersenspinsels in stukjes te hakken en behapbaar te maken?
Kom eens langs op 1 van mijn gratis expertsessies voor alleenstaande ouders. Dan krijg jij het grip op het deel waar jij invloed op hebt. Kijk op mijn site bij de HELDENverhalen voor alleenstaande ouders voor meer info. Data: elke 2een 4e woensdagochtend van de maand.

Leuk je om je daar te verwelkomen!
Heb een fijne dag,

Groet Kim

PS Wil jij komen, maar heb jij voorkeur voor een andere dag? Laat me weten. Ook dit probleem is behapbaar te maken. 🙂
PS Vind jij het belangrijk dat meer mensen deze informatie ontvangen? Deel gerust dit bericht.

No comments yet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.