Hoofdmenu

Papa en mama zijn mijn basis

eieren-met-een-ei-is-geen-ei

1 ei is geen ei, 2 ei is een half ei, 3 ei is een Paasei! Vader, moeder, kind: een 3-eenheid. Dit gezinssyteem is de basis van een kind. Zijn vlees en bloed, zaadje en eicel. Daar komt hij vandaan. Een kind weet niet beter. Dat hoeft ook niet. Er is geen logica nodig, dit ‘is’ gewoon. En na de scheiding ‘is’ dit niet meer gewoon. Steeds weer merk ik dat ouders de impact hiervan voor kinderen niet helemaal bevatten. Een pleidooi voor het kind-perspectief over het gezin van herkomst.

In deze blog wil ik je bewust maken van hoe belangrijk het oorspronkelijke gezin is voor een kind. Vader, moeder, kind, en daarnaast andere broers en zussen. Wat kinderen wensen en wat jij als ouder kan betekenen.

Logisch of niet
Dit Paasweekend viel mij het aantal happy families weer op. Vader, moeder, kinderen bij elkaar. Ik ben veelal een uitzondering als single moeder. Ik weet niet beter en voor mij is het helemaal oké. Mijn zoon weet ook niet beter. Maar voor hem is het niet helemaal oke. Sinds zijn geboorte woont hij in twee huizen, en nog is hij vaak verdrietig als 1 van ons twee weggaat. En vraagt hij vaak of we met zijn drieën dingen gaan doen. Varen. Spelen. Of ik bij papa kom logeren. Op vakantie. Gewoon, dingen doen die je doet met je papa en mama. Waar hij die ‘kennis’ of ‘wens’ vandaan heeft? Geen idee. En het maakt niet uit. Dit is zijn diepste wens. Papa en mama samen. Zijn gezin van herkomst. Ook al hebben we letterlijk nooit een ‘echt gezin’ gevormd.

Allerliefste wens
Hij is niet de enige. Als ik kinderen van gescheiden ouders vraag wat ze het allerliefste willen, zeggen ze bijna allemaal: “Weer samen met ons gezin leuke dingen doen.” Zelfs pubers. Bij sommige gescheiden ouders is dit mogelijk, en sommige ouders lukt dit helaas echt niet. Ik ben benieuwd hoeveel gescheiden gezinnen in dit vrolijke Paasweekend de intentie hebben gehad om iets gezelligs te doen samen met de kinderen. Ook al ben je uit elkaar. Gewoon, voor de kinderen.

Schijn bedriegt
Zo kan dit ook zomaar het geval zijn voor de 10-jarige zoon van twee geweldig betrokken gescheiden ouders die ik sprak. De ouders waren ‘goed gescheiden’ en communiceerden prima met elkaar. Mama had met een nieuwe partner een kindje van 6 maanden. Papa ging samenwonen met zijn nieuwe vriendin die ook twee kinderen had. Het ging heel goed met hun zoon. Op zijn nieuwe school had hij vriendjes, iedereen op school was tevreden over zijn prestaties. Alleen hij sliep slecht. Hoe kon dat toch?

En ik dan?
Het kan best flink zijn voor een kind, als beide ouders heel gelukkig zijn met hun ‘nieuwe leven’. Ja, het is heel fijn dat er geen spanningen, heftige emoties of eeuwig huilende ouders (meer) zijn! Die hobbel is genomen. Echter, vanuit het perspectief van het kind lijkt het dat papa en/of mama nu de voorkeur heeft boven het oorspronkelijke gezinsleven met hemzelf en de andere ouder. Dat is zijn basis, en wat telt voor hem. En die nieuwe partners: dat die lief, verwelkomend en gezellig zijn, dat is bijzaak.

familieVerschillende perspectieven
Kijk, over is over. En elk kind heeft zijn eigen pad in dit leven te lopen. Dus verdriet en acceptatie hoort daarbij. Ook over de scheiding van zijn ouders. Wat hem daarbij helpt is dat jij als ouder, terdege beseft dat zijn perspectief niet jouw perspectief is. Dat jullie beide recht hebben op ruimte voor blijheid, verdriet, boosheid en het vervullen van wensen in dit leven. Niet in drama blijven hangen, maar ook niet schieten in de ‘get over it’ modus. Omdat jij als ouder ‘er overheen’ bent. Zelfs jaren later kan dit blijven op-poppen bij je kind.

Samen dingen doen
Erbij blijven. Kijken. Luisteren. Met je oren, met je hart. Beschikbaar zijn. En elke keer dit verschil in perspectief weer beseffen. En dan? Doe eens gek en geef hem zijn zin. Ga eens lunchen met je ex. Blijf eens een kop thee drinken bij de overdracht. Kom samen naar een schoolvoorstelling. Geef samen een verjaardagscadeau. Accepteer een foto van je ex in de kamer van je kind. Vier met zijn allen verjaardagen of Sinterklaas. Zet je ‘gedoe’ even in de koelkast en geef prioriteit aan de basis van je kind.

Van binnen 1 geheel voelen
Waarom aandacht geven aan dit gezin van herkomst? Niet alleen maar omdat een kind er gelukkig van wordt.
Het gaat een laagje dieper:

  • Het geeft een kind vertrouwen in de twee mensen die het meest belangrijk voor hem zijn. Dat hij er mag zijn, en dat hij gewenst is als kind. Dit is letterlijk zijn herkomst, zijn bestaansrecht. Stel je voor, als dat bij jou in twijfel gebracht wordt, hoe zou dat voor je zijn?
  • Op deze basis bouwt je kind zijn verdere leven voort. Dit is zijn bedding, zijn geborgenheid en hier haalt hij zijn hechting vandaan. Zodat hij leert liefhebben zoals jullie elkaar liefhebben – in de vorm van respectvol samenzijn.
  • Je kind heeft 50% DNA van papa en 50% DNA van mama. Een harmonieuze omgang met elkaar integreert deze twee delen binnen in hem, in plaats van deze twee delen ‘los van elkaar’ te beschouwen. Dit maakt een kind ‘1 geheel’.
  • Als ouders geven jullie zo een voorbeeld van hoe je met elkaar omgaat na een conflict.

En is dit echt niet mogelijk of is de andere ouder echt uit beeld: praat over hem of haar alsof hij erbij hoort. Niet negeren, afkraken of vermijden. Dan kan je kind toch een gevoel van ‘heelheid uit twee ouders’ blijven ervaren. Zijn herkomst wordt erkend.

Ik ben benieuwd wat deze blog met je doet.
Op welke manier lukt het jou om samen op te trekken met de andere ouder? 

Als dank voor je reactie nodig ik je uit voor een half uur gratis coach skype-sessie!

En natuurlijk zijn jullie weer welkom op de eerstvolgende HELDENtrip vindt plaats komende zondagmiddag 17 april 2016 van 15.00-17.00 uur. Een leuke laagdrempelige middag met elkaar, waar je samen teamspirit opbouwt. Zo leer je van elkaar wat je beide nodig hebt in jullie contact. En je hebt gewoon lol met elkaar, da’s het belangrijkste!
Klik HIER voor meer info en opgeven.

Groet van Kim

PS Vind jij het belangrijk dat meer mensen deze informatie ontvangen?
Deel gerust dit bericht.

8 Responses to Papa en mama zijn mijn basis

  1. Adrienne 29 maart 2016 at 09:34 #

    Mooi Kim! De heelheid van een kind, daar gaat het om. Maak helaas nog te vaak mee dat pappa’s en mamma’s (al dan niet gescheiden overigens) met elkaar strijden en het kind er verscheurd tussenin zit. Om maar niet te spreken over de negatieve verhalen die de een over de ander vertelt. Ik kan daar niet bij. Ooit heb je uit liefde voor de ander gekozen en is daar een prachtig kindje uit voortgekomen. Laat dat kindje lekker zichzelf zijn, vanuit vader en vanuit moeder.

    • Kim Oostveen 29 maart 2016 at 13:19 #

      Hai Adrienne, mooi hoe je dit kan zien. Als ouders kunnen we inderdaad een beetje verstrikt raken in ons eigen ‘gedoe’, waardoor we vergeten dat dit een totaal andere impact heeft op ons kind, dan dat we vermoeden. Dank voor je betrokkenheid, let’s keep spreading this vibe!

  2. Liselotte 29 maart 2016 at 12:56 #

    Kim, ik lees dit en ook je andere berichten met veel interesse en leer veel van je als gescheiden ouder met een zoon van 13. Dank voor je tips. Mooi hoe je aangeeft de andere ouder toch erbij te betrekken ook al is deze fysiek niet aanwezig; er is nog steeds sprake van een gezin voor het kind. Dank!

    • Kim Oostveen 29 maart 2016 at 13:21 #

      Hoi Liselotte, wow dank voor je compliment! Heel graag gedaan. En ja het is niet altijd makkelijk, bij afwezigheid van de andere ouder… mocht je eens willen meedoen aan 1 van de HELDENtrips op zondagmiddag met je kind, ben je van harte welkom! Spellen, activiteiten en oefeningen t.b.v. teamspirit en onderling vertrouwen. Zo speels als mogelijk, zo serieus als nodig. Groetjes

  3. Marielle 31 maart 2016 at 21:14 #

    Dankjewel Kim voor je blog. Ik herken wat je schrijft. Het is voor kinderen moeilijk te accepteren dat ouders niet of niet meer bij elkaar zijn. Hun acceptatie kost veel tijd en aandacht.

    Mijn ex en ik hebben hier beiden een belangrijke taak in als ouder en we hebben hier goede afspraken over gemaakt. Er zijn hele duidelijke grenzen over dingen die we wel samen met onze kinderen doen en dingen we niet meer samen doen. Duidelijkheid is belangrijk hierin. Dat helpt mij, dat helpt mijn ex en dat helpt de kinderen. Een teken van respect naar ons allen dus.

    • Kim Oostveen 1 april 2016 at 09:53 #

      Inderdaad Marielle, duidelijkheid is zo belangrijk! Mooi hoe je dat zegt; dat geeft respect naar jullie allen. Fijn dat jullie als ouders daar beide bewust mee om gaan. Dankjewel voor je reactie!

  4. Marit 3 april 2016 at 10:26 #

    Mooi verwoord en zo waar! Ik ben erg blij dat het contact met de vader van mijn dochtertje hersteld is en we op een fijne manier met elkaar om kunnen gaan. Voor haar nog niet genoeg, haha, zij wil graag logeerpartijtjes etc maar ik ben heel blij dat we kunnen bijdragen aan het perspectief wat jij beschrijft. Ik wist wel dat het belangrijk was, daarom heb ik er ook m’n best voor gedaan. Maar zoals jij het nu schetst daar had ik nog niet zo bij stil gestaan. Thx!

    • Kim Oostveen 3 april 2016 at 22:41 #

      Wat geweldig om te horen, Marit! Soms duurt het inderdaad een tijd… die blijkbaar nodig is voor jullie om alles een plekje te geven. Het voelt alsof jij er ook blij mee bent… zo laat je mij zien dat met samen optrekken je niet alleen wat aan je kind geeft, maar ook aan jezelf. Blijer in het leven staan. Fijn! Alle goeds, groet Kim

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.